RSI / CANS

Nieuwe hypothese

Instituut voor Biocybernetische Therapie Dreumer onderkent de algemeen heersende hypothese met betrekking tot RSI / CANS klachten. Daarnaast kunnen wij, mede door jarenlange pratische ervaring, ons vinden in de volgende nieuwe hypothese: "De hoofdoorzaak van de RSI-klachten wordt gevonden in een houdingsverandering, veelal veroorzaakt door een verwringing in het bekken".
Door deze houdingsverandering ontstaan spierspanningen wat doorbloedingsproblemen geeft. Deze doorbloedingsproblemen leiden tot ophoping van afvalstoffen, hetgeen uiteindelijk de pijnsensoren activeert. Die pijnprikkels herkennen wij als de symptomen van RSI.

Deze nieuwe hypothese is door Simon Thijs, directeur van het Centrum voor Houding en Beweging in Lelystad, ontwikkeld.

Bij het klassieke RSI-syndroom wordt aangenomen dat de klachten worden veroorzaakt door het uitvoeren van herhaalde bewegingen tijdens het werk. In de benaming als zodanig, en in de ideevorming rond het RSI-syndroom, wordt impliciet verondersteld dat het uitvoeren van herhaalde bewegingen tijdens het werk leidt tot een fysieke beschadiging van de structuur in de bovenste extremiteit. Veel verklarende modellen gaan van deze veronderstelling uit. Een aantal beschadigde structuren wordt bij de uitwerking van het idee genoemd: 'microlaesies van peesweefsel', 'overbelasting van spieren' en 'irritaties van de zenuwen.

Van belang bij deze veronderstelling is de verklaring dat bij lage spierbelasting alleen bepaalde vezels, (rode zogenaamde laagdrempelige spiervezels) worden aangesproken en dat alleen wanneer de belasting toeneemt, andere vezels volgen. Hierdoor worden deze laagdrempelige spiervezels voortdurend vrijwel maximaal aangesproken zonder dat herstel mogelijk is. Voor deze vezels geldt dat deze langdurig volgehouden zeer lage spierbelasting zonder pauzes kan leiden tot microscopisch kleine beschadigingen. Ook de behandelingen en de adviezen die op dit moment nog aan de patienten gegeven worden zijn geinspireerd op deze veronderstelling.

Bij ideevorming over het zogenaamde RSI-syndroom is het belangrijk te weten dat:

  • Nooit is aangetoond dat het herhaald uitvoeren van bepaalde bewegingen leidt tot weefselschade.
  • Ontstekingsreacties (zoals die normaliter optreden bij weefselbeschadigingen) in het geval van RSI niet gevonden worden.
  • Bij het onderzoek (radiodiagnostiek, weefselonderzoek met behulp van bioptie, bloedonderzoek) geen afwijkingen worden gevonden die duiden op strain van het betreffende weefsel.

Instituut voor Biocybernetische Therapie Dreumer: Het is belangrijk te weten dat wij, net als RSI Behandelcentra Nederland, niet uitgaan van weefselschade door het uitvoeren van bepaalde bewegingen tijdens het werk maar van disfunctionele spanningen in de functionele anatomische ketens, al dan niet veroorzaakt door een primaire bekkenverwringing.

Deze nieuwe door Simon Thijs ontwikkelde hypothese, is uniek in de wereld en werd ontwikkeld met een volstrekt nieuwe kijk op RSI-klachten. Hoewel deze invalshoek en de hypothese nog jong zijn en daarom wetenschappelijk nog niet helemaal uitontwikkeld, blijken behandelingen verbluffende resultaten te vertonen. RSI Behandelcentra Nederland heeft zo ondertussen al tientallen mensen kunnen helpen.

« Ga terug

Lees verder: Nieuws »